Fotos Bonsai Bonsai Imagen Galería de Fotos Fotos de Plantas Bonsai
http://www.mybonsaibuddy.com

Entrevista parte1 by Chema

Entrevista parte2 by Chema

Neste viveiro-escola os que traballan as árbores son os propios alumnos e o dono Luis.
Segundo a época do ano que sexa hai actuacións sobre os árbores que se deberan facerse mellor nunha determinada época, para axdar con isto adxuntovos uns calendarios e axendas de labores moi utiles, para facelos mesmos.

Todos os pdf foron realizados por Jose Maria Muro, http://josemarimuro.es/bonsai/archivospdf.htm

plugin-agendaespecies

Comenzarei explicando que é e que función ten un desfoliado e un pinzado.

O desfoliado que é quitar follas enteiras, ten dúas finalidades unha é a de reducir o tamaño das follas desfoliando o arbol.
E a outra finalidade é ramificar unha rama pois cando a túa quítaslle as follas a unha rama deixando dúas follas ou mais ao final da rama para que sirvan de tirasabias, pois se non as deixas pódeseche secar dita rama, bo en resumo cando quitas as follas dunha rama o arbol respóndeche espertando as xemas que ten na axila da devandita folla e che ramifica a rama e desta maneira se espesa o arbol,cando cortes as follas deixalle un anaco de peciolo na rama para non danar a xema,peciolo é o rabiño que ten a folla.

http://www.xs4all.nl/~kwanten/espthetree.htm

No pinzado o que se fai é cortar con tesoira, coas uñas ou con pinzas (por iso o nome pinzado, uso de pinzas) o brote apical en crecemento dunha rama, a fin de cortar o crecemento e evitar que a rama creza demasiado. Tampouco é o mesmo que podar, posto que acá córtase o brote mentres todo o crecemento está aínda novo, mentres en pódaa o corte é cando a cuestión está máis madura. A modo de exemplo e para que quede máis claro, unha das técnicas para caducifolios é que cando o novo brote está a crecer, apenas se esbozan un par de follas elimínase o resto do brote crecente, deixando soamente as dúas follas. O resultado é entón un menor desenvolvemento da rama e as follas, dando entrenudos máis mozos e follas de menor tamaño, a máis diso favorecer unha ramificación máis rápida. No defoliado o que hacés é eliminar as follas do arbolito co sentido de provocar unha segunda brotación.
http://www.bonsai-arte-viviente.com/forma_de_pinzado_en_las_diferentes_especies.html
Pinzado dun arce formado


PODA DE FORMACION
A poda de formación normalmente efectúase cando se adquire un novo exemplar.
Trátase dunha poda para moldear unha árbore polo que só adóitase efectuar unha vez na vida. É recomendable efectuala a principios de primavera e porase pasta selladora en cada corte.pasta selladora

Antes de efectuar ningún traballo, é recomendable facer un bosquexo sobre papel e reflectir nel o que pretendemos facer e onde tentamos chegar no futuro.
O proceso de selección de ramas, debe basearse no estilo de árbore que queremos facer.
En primeiro lugar debemos observar a árbore con detemento, unha vez decidido o estilo ao que se adapta o Bonsái elíxese a fronte.
A continuación debemos dividir o tronco da árbore en tres terzos, o primeiro comeza na base de raíces e o último termina no ápice.
Polo xeral o primeiro terzo déixase libre de ramas. No segundo terzo do tronco sitúase a rama principal que adoita ser a que máis destaca, esta debe crecer lateralmente. Pódanse todas as que queden por baixo desta, as superiores déixanse de forma alterna ao longo do tronco, unha á dereita, outra á esquerda, atrás, etc. evitando que ningunha creza cara á fronte ata que chegar ao terceiro terzo, unha vez alí deixarémolas crecer en todas as direccións incluído a fronte.


PODA DE MANTEMENTO
Serve para corrixir o crecemento das árbores. Polo xeral todas as ramas e brotes deben recibir luz. Eliminaremos todas as ramas que crezan directamente cara arriba ou cara abaixo, as que se crucen con outras ou as que crezan cara ao interior. Evitando así que os brotes novos afóguense por mor da falta de aire e luz. Aplicando esta regra conseguiremos unha silueta triangular, cunha base máis ampla que a copa.
Pódese formar un Bonsái só coas técnicas de poda, aínda que os resultados máis naturais conséguense combinando esta técnica coa do alambrado. A poda produce ángulos demasiado agudos no tronco e ramas, mentres que o alambrado prodúceos suaves.
Pódese realizar este traballo, no inverno e durante a estación de crecemento.
Se se realiza no inverno, chámase poda de aclareo. Actúase sobre brotes e ramas xa lignificadas. O obxectivo desta poda é o de ordenar o crecemento das ramas para a próxima estación vexetativa.
Se a realizamos durante a época vexetativa denomínase pinzado e actuaremos sobre os brotes verdes ou semi-duros dese mesmo ano. Pódaa de deixar crecer e cortar é moi útil combinada coa utilización de ramas guía. Mediante o uso de ramas guía conseguiremos que ramas e tronco engorden rapidamente.

Como xa veredes no documento adxunto dentro da parte da elección da maceta hai un mundo, e todo un mercado de cores, tamaños e formas. A elección para cada árbore é algo moi particular.
Neste viveiro podemos encontrar moitas de diferentes materiais: gres, arxila cocida, marmol. Rochas e pizarras (para os bosques). Algunhas de elas teñen un remate final, un esmaltado o un lacado.
Para os árbores en entrenamento: madeira, caixas de porispan e de plástico.
John Naka - Macetas Bonsai

¿É necesario transplantar?. Non sempre, de feito hai escolas por exemplo a filipinas, que non o fai.
¿Pero cada cantos anos hai que transplantar?. Non hai tampouco un patrón fixo depende do árbol e da especie, hai especias que teñen un desenrrolo radical máis vigoroso, e polo tanto máis propenso a que se obture de raices toda a maceta e en consecuencia non drene o auga.

¿CANDO TRANSPLANTAR?
Calquera planta pode sobrevivir en case calquera substrato de mellor ou peor forma, polo que nada máis lonxe da miña intención que dar unha relación de substratos por especies, nin de mesturas, e menos aínda de entrar nun debate sobre o que a uns lles vai ben, a outros mellor, e a outros magníficamente. Habedes de ser vós en función do voso clima, dispoñibilidade de rega e abonado, experiencia e medios, os que decidades o substrato a utilizar, así que só darei unhas pautas que me parecen importantes e que vos poden axudar a decidir a mellor mestura para as vosas condicións concretas.

Alambrar un Bonsái é un método moi importante para pór as ramas na forma desexada. As ramas envólvense nun arame de cobre especial que se pode inclinar na forma e dirección desexada.
Conforme creza, a árbore toma a forma desexada e pódese quitar o arame. Hai que alambrar un Bonsái moi coidadosamente; se se dana a cortiza da árbore, é posible que algunhas partes se atrofien. Por iso desenvolvéronse técnicas especiais para poder alambrar as ramas de maneira segura.
Para alambrar ramas dun groso particular utilízase tamén arame de cobre dun groso particular. Se alambran ramas delgadas con arame de cobre de 1 mm; ramas máis gordas se alambran con arame de cobre de 1 a 8 mm. Ás veces envólvense ramas gordas primeiro con rafia (que pode comprarse en calquera centro de xardinaría) para que non se danen cando se dobran. Tamén se poden dobrar os troncos, pero só se non son demasiados gordos.

Métodos para alambrar

Técnicas de bonsai
Normas xerais para o cultivo do bonsai
1.Elixir plantas robustas, resistentes. As coniferas son as máis usadas, especialmente as juníperas, que son moi boas, excepto polas variedades variegata, que non son demasiado duras, e ademais non ven na natureza. A familia dos piñeiros é robusta, pero a miúdo fáltanlles ramas boas coas que traballar , e son de crecemento
máis lento. Para o principiante carece de moitos elementos. Hai moitas árbores de folla caduca, resistentes tamén, pero para a práctica dos estilos básicos son materiais para experiencias posteriores.
2. É práctico empezar cunha árbore de tamaño pequeno, pero non demasiado. O chamado tamaño de 4 litros ou de 20 litros, é o considerado bo. O tamaño da árbore terminada será de 15 a 25 centímetros de altura.

Unha das actuacións máis importantes en Bonsai é o rego, neste empregase o rego manual a través de mangueiras, cun dosificador en forma de capuchón de regadeira na punta.

Vos adxunto un documento dunha revista para que vexades como se fai:
Rego en Bonsai

Outro detalle de importancia no mantemento dos bonsais é o abonado. O abonado faise en forma sólida, existen diferentes tipos, tanto se usan os máis ricos en nitratos (os que coñecemos como químicos) , e os orgánicos (aínda que tamén coa súa composición química, non deteriora as condicións do suelo). A fariña de semente
de algodón, a fariña de sangue, a de peixe, a fariña de óso ou o esterco animal e de ave son recomendables.
Un estándard no mundo do bonsai podería ser un 664 (6% de Nitrógeno, 6% de Fósforo y 4% de Potasio), concentraciones maís elevadas so é posible conseguilas en forma química (cos que hai que andar con ollo nas dosis xa que é facil quemar as raices).

Biogold

Xa abondando máis no tema dun correcto abonado ...

Akadama

Sustratos para bonsáis

Os métodos de obtención de estas especies son: a través de compra directa a Mistral Bonsai, por reproducción asexual (esgallos) e acodos, intercambios con outras escolas e Yamadori.

O número de exemplares listados son en total 204 árbores individuais e 17 Bosques, as citadas especies nas que podemos engrobalos son:

Cedrus libano
Taxus cuspidata, Taxus baccata
Juniperus chinensis

Buxus sempervirens, Buxus balearica
Carpinus tuizninobi
Quercus robur
Prunus mume, Prunus pisardi
Larix decidua, Larix kaempferi
Ilex serrata
Azalea japonica
Olea europaea, Olea chinensis
Pinus pentaphilla, Pinus sylvestris, Pinus parviflora, Pinus thunbergii var. corticosa
Fagus sylvatica
Cryptomeria japonica 'Yatsubusa' *
Malus cerasifera, Malus everest
Laurus nobilis
Ficus retusa, Ficus carica
Rhododendron

Rhododendron sp.

* a Cryptomeria plantada en fronte da entrada dunha casa é un simbolo de lonxevidade.

Ferramentas para bonsái, moi útiles para traballar máis cómodo e a sua vez protexen millor a planta. ¿Gustariache conocer cales son e as suss utilidades?
O primeiro que destaco é que no mercado existen cómodos kits que xa compranse incluso con estuches. Pero tamén é posible que as vaias comprando de pouco a pouco, especialmente coñecendo cales son as máis útiles o teu propósito ou necesidade; de modo que mirando a imagen e a descripción podeste ir orientando.


1.Cortadores de follas, con o mango largo, ideais para a poda de ramas pequenas.
2.Ferramentas de corte largo, para a poda das ramas medianas.
3.Ferramenta de corte de mariposa, para a poda de ramas pequenas e as raíces.
4.Corte pequeno, para a desfoliación.
5.Cortador de pico pequeno, para facer corte de profundidade.
6.Mando de corte grande, para hacer furados de profundidade.
7.Cortador cóncavo pequeno.
8.Cortador grande cóncavo, para podar as ramas grandes.
9.Cortador de alambre.
10.Ferramenta de Jin.
11.Pinza larga.
12.Gancho de raíces, ferramenta para o transplante dun árbol.
13.Cepillo de cobre, para a limpeza dos troncos.
14.Cepillo de Cocos, para a limpeza da superficie do chan.
15.Tensores.
Referido: bonsaiempire

* Soen ser de mellor calidade as ferramentas de fabricación Xaponesa, que as que veñen de China.

A Escola Lineal de Bonsai, é a primeira que utilizo, medidas e algunhas leis que aos poucos iremos desenvolvendo, estas leis e medidas fóronse aplicando a través dos séculos e descubertas grazas á observacion da natureza, polos primitivos e grandes mestres orientais

Ditas normas aplícanse tanto en Oriente como en Occidente, estas normas da harmonía e de estética son as que rexen actualmente no mundo do Bonsai

Un Bonsai deseñado na Escola Clasica, é un Bonsai fluído,elegante,preciso e matemático e as calidades do seu deseño é a linea ou o volume

En calquera Arte rexen normas nos deseños, no Bonsai as normas son de harmonía marcados por uns puntos de beleza

Dependendo de como se use eses puntos de beleza derívanse a distintas escolas:

Existen dous principios fundamentais da cultura e arte chinesa e xaponés: os conceptos de "wabi" e "sabi". Wabi significa literalmente "pobreza", aínda que esta tradución non reflicte a riqueza do seu verdadeiro significado. Pobreza, neste sentido, significa non ser dependente de posesións materiais, máis que simplemente non telas. Unha persoa que é pobre nestes termos pode aínda ser rica interiormente, debido á presenza de algo de valor superior ás meras posesións. Wabi por tanto é pobreza que excede a riqueza inmensa.
En termos prácticos, un exemplo de wabi pode ser a alegría dunha familia que vive en condicións moi espartanas, con escasa comida e poucas posesións, pero conectada armónicamente aos aconteceres da vida diaria.
En termos intelectuais e artísticos, o wabi atópase na persoa que non cae en complexidades estruturais, de expresión adornada en exceso, ou de pomposidad na autoestima. El, ou ela, conténtase tranquilamente coas cousas simples da vida, que son as fontes de inspiración diaria.
Sabi, por outra banda, denota "soidade", aínda que en termos estéticos o seu significado é moito máis amplo, que o que pode deducirse da palabra anterior.

Un elemento de antigüidade tamén está implicado, especialmente se está combinado cunha primitiva falta de sofisticación. Os utensilios usados na tradicional cerimonia do té de Xapón son un bo exemplo de sabi. A esencia de sabi, por tanto, é graza combinada con antigüidade.
En resumo, wabi implica pobreza, simplicidade e tranquilidade; sabi, por outra banda, fúndase na soidade, a deliberada imperfección antiga, e a ausencia de sofisticación en exceso.
Entrelazadas con estes atributos son as calidades innatas de amor á natureza, preferencia polo desequilibrio e a asimetría, evitando a abstracción, o intelectualismo e a practicalidad.
En adición a wabi e sabi, hai sete características máis que son consideradas como expresións de Zen nunha obra de arte, e conectan o concepto de wabi e sabi. Son: asimetría, simplicidade, sublimidadaustera, naturalidade, profundidade sutil, liberdade de ataduras e tranquilidade.
Unha ou máis destas calidades poden predominar nunha determinada obra artística, pero todas deben estar presentes en certo grao para crear unha harmonía perfecta que caracterice esa obra.
Tanto en filosofía como en ciencia, os pensamentos máis profundos son a miúdo expresados nos termos máis simples. Isto é igualmente certo no caso do bonsai, xa que un exceso de decoración da árbore ou a maceta restará méritos ao deseño da árbore. A disciplina da simplicidade, por tanto, é unTodas as partes sobrantes deben ser eliminadas, mantendo unicamente os elementos esenciais que se requiren para transmitir a mensaxe do artista. No bonsai, quizais o mellor exemplo desta calidade é o estilo literario, en que unha ou dúas liñas fortes comunican as sutilezas e emocións do artista de bonsai. Unha árbore literaria ten reminiscencias das pinturas con pincel da escola de literatura, onde só as

fortes liñas do tronco e un mínimo de ramas e follaje poden conferir unha riqueza baseada nunha aproximación minimalista. O estilo literario está considerado como unha das formas máis elevadas da arte do bonsai. Jin e sharimiki (tronco seco) son outros exemplos de sublimidad austera.
Para crear un sentimento completamente natural, a aparencia de artificialidade debe ser evitada custe o que custe. As características da natureza serán observadas e copiadas co maior detalle; o obxectivo é crear unha impresión do accidental ou incidental. O resultado debería verse coma se non fose tocado polo home. O bonsai, pola súa natureza, é un obxecto feito polo home, o que significa que unha árbore

coidadosamente preparado pode ter unha aparencia de plástico. É fundamental o evitar tal artificialidade, dado que o propósito dun bonsai é crear unha "obra da natureza" nunha maceta.
Este é un concepto moi difícil de transmitir, que implica insinuacións de inagotabilidad e reverberaciones interminables. Hai unha sugestión de profundo espazo que implica algunha escondida habilidade ou calidade. É máis fácil detectar esta calidade nunha pintura que nun bonsai, porque a profundidade e a perspectiva son máis claramente visibles. Con todo, a medida que o afeccionado é máis crítico coa arte do bonsai empezará a percibir este sentimento nalgúns deseños. Unha determinada árbore pode espertarlle un

profundo sentimento de respecto. O causante do devandito respecto podería ser a idade da árbore, a súa pura beleza, ou o seu rexio porte. Sexa o que sexa, algunhas árbores son capaces de comunicar profundidade sutil á súa maneira especial.
Caracterízase pola frescura que se deriva de abandonar convencións, costumes e fórmulas. Só adoptando o que non é convencional pódese conseguir unha liberdade marcada pola frescura e a orixinalidade.

No caso do bonsai, aquelas árbores que rompen coas regras convencionais son usualmente os queatraen a atención, debido á súa frescura e o seu aspecto pouco ortodoxo.

Esta é outra característica que se asocia a miúdo coa arte chinesa e xaponés, onde un sentimento de calma profunda, mesmo en acción, é transmitida polas sombras sutís dunha pintura de tinta chinesa. Non é necesario dicir que certos bonsai tamén transmiten esta calidade especial da tranquilidade.

Algunhas árbores teñen un porte tan nobre que simplemente mirándoos poden comunicar un profundo sentido de repouso e tranquilidade a quen a mira.

Verdadeiramente, esta é unha das razóns pola cal a arte do bonsai é seguido con tanta avidez en Occidente.

Estes principios poden parecer máis ben abstractos e remotos para o principiante, pero co tempo deberían ser unha parte intrínseca da súa aproximación global ao deseño creativo.

Traducidos a conceptos convencionais de deseño, chegan a ser máis familiares de forma inmediata: liña e forma, balance e harmonía, escala, perspectiva, cor, textura, movemento, e impresión global.

Con estes conceptos en mente, deberíanse estudar as obras mestras reproducidas en libros conmemorativos e outros libros de bonsai. Mediante análise da maneira en que estes principios

estéticos foron empregados, e obtendo inspiración a partir deles, o seu coñecemento aumentará, e con iso a súa habilidade para crear mellores bonsai.

 

 Que é un bonsai?
A máis simple definición de bonsái é planta nun testo?. Pero bonsai é moito máis que unha árbore tratada como unha planta domestica. É unha arte vexetal ou unha escultura para ser máis exactos. Os bonsáis requiren un coidado cualificado para sobrevivir e para florecer como magníficos especímenes vexetais.


Moitos viveiros e tendas venden plantas baratas en macetas e chámanos bonsái. Con coidados estes arbolitos poden chegar a ser bonsáis, pero non son un bonsái. En internet adoptamos o termo bonsái de centro comercial (nota do tradutor: orixinalmente Mall bonsái) ou ?Mallsai? para estes arbolitos. Algunhas destas persoas son do gremio de bonsáis e dano todo para que os teus arbolitos sobrevivan proporcionándoche polo menos unhas instrucións básicas de coidado. Lamentablemente, outros vendedores non teñen tanto coidado. Nós recomendamos non comprar bonsáis desas persoas que non queren ou son incapaces de dar información sobre os coidados.



Os bonsais non son plantas interiores. A maior parte deles son plantas de exterior e deben permanecer no exterior todo o ano. Iso é porque a maioría dos bonsais son plantas de climas tépedos que requiren un período de latencia. Incluso os perennes necesítaa. Existen tamén "bonsais de interior", pero isto está limitado a plantas de especies tropicais ou subtropicales, e mesmo estás plantas están máis felices no exterior no verán. Se as raíces dos bonsais de exterior están expostas, hai que ser moi coidadoso no inverno, para que o frío non as xee e mate a árbore.


Un bonsai pequeno non pode chegar a ser un bonsai grande. Creceron baixo condicións de adestramento ata que alcanzan o tamaño e grosor de tronco desexado e só entón son transplantados á maceta de bonsai, dado que o obxectivo da maceta é retardar o crecemento para reducir o tamaño das follas e das ramas. A maioría dos mallsais baratos (e algúns dos non tan baratos) teñen pouco ou nade deste adestramento. Iso é polo que non poden considerarse bonsais. Os arbolitos teñen que ser coidadosamente adestrados para alcanzar as formas preciosas que a maioría da xente asocia cun bonsai.


O adestramento dun bonsai faise principalmente manipulando os troncos e as ramas por medio de pódaa e o alambrado. Calquera pode aprender isto cunhas poucas horas de clases básicas dun profesor ou pola lectura de libros. Por suposto, niveis máis altos de habilidade vanse perfeccionando ao longo da vida, e canto máis se practique, máis se aprende.


Ocasionalmente, os bonsais teñen que ser transplantados e facerlles unha poda de raíz. O obxectivo deste paso é manter á árbore co mesmo tamaño, porque eles usualmente volven a unha maceta do mesmo tamaño despois de pódaa de raíz. Pódaa de raíz é tamén unha técnica de adestramento e unha planta pode de revigorizada ou retardada por medio dunha poda oportuna. As árbores son transplantados cun substrato especialmente designado para bonsais. A calidade máis importante deste substrato é que drena con moita máis rapidez que outros substratos adoitan drenar.


Un bonsai debe ser fertilizado regularmente mentres ten o seu crecemento activo. A maneira máis fácil e efectiva é cun fertilizante soluble cada dúas semanas. Usar un fertilizante con oligoelementos como "Miracid" ou "Miracid Grow" é unha boa recomendación. Os substratos de bonsai non adoitan ser bos retendo nutrientes, polo que se fai necesario unha alimentación extra.


Regar de maneira incorrecta é o problema máis común para os principiantes. As plantas teñen que ser regadas abundantemente cando están lixeiramente secas. A rega ten que ser feito por encima, non polo proceso de mergullalo nun balde, e tense que regar ata que o substrato está saturado de auga. Verás a auga deslizarse polos buracos de drenaxe cando reciben suficiente auga. Este método prevén a acumulación de sales no substrato.


Determinar cando unha planta está lixeiramente seca pode ser complicado. Nós recomendamos levantar o bonsai (se este é un bonsai pequeno). Hai unha diferenza de peso substancial entre un bonsai ben regado e un que necesita auga. Aprenderás a percibilo moi rápido. Tamén se pode rascar o substrato como un centímetro. Se este nivel está seco, necesita ser regado. Outro método, recomendado por Michael Persiano, é inserir un escarvadentes no substrato a modo de varilla. Deixar este escarvadentes no substrato e sacalo periodicamente para comprobar o nivel de auga. Se o substrato está empapado, a varilla estará mollada.


A maioría da xente en áreas con veráns calorosos, atopan que é necesario regar cada día se a temperatura é superior a 27ºC (ou 80ºF). Algunhas veces mesmo hai que regar dúas veces ao día. En xeral, as plantas de interior requiren unha frecuencia de rega moito menos que as plantas de exterior .