Producindo Planta

Hoxe 14 de febreiro é o día de San Valentín.
Existen diversas teórias que otorgan ó 14 de febreiro o Día dos Namorados, dende as que defenden que provén da Antiga Roma, donde sea realizaba a adoración ó deus do amor, ata a dos países nórdicos, cuia tradición está relacionada co emparellamento dos paxaros. Pero fora como fose, San Valentín converteuse no patrón de tódolos namorados e os comerciantes fixeron eco desta festividade e convertírona nun día perfecto para aumentar as ventas.
As flores son un dos típicos regalos, e aínda que nos últimos anos decaeron as súas ventas en favor de ceas e outros agasallos como postais, poemas de amor, dedicatorias, bombóns, etc., estas nunca pasan de moda e tod@s nos gusta recibilas.

Son as rosas vermellas as que triunfan neste día seguidas das orquídeas.

Por outro lado, hai que ter en conta, que para regalar unha rosa este día terás que dispoñer de máis cartos que un día normal, pois nas florerias incrementan o seu prezo ó dobre.

E xa que estamos a falar de flores, vouvos comentar un pouco todo o proceso que sigue unha Rosa dende a súa reprodución ata a súa venta, xa que esta é unha especie moi preciada ó longo de todo o ano e en tódolos lugares do mundo, sendo a máis vendida.

Actualmente, as variedades comerciais de rosa son híbridos de especies de rosas desaparecidas. Para flor cortada utilizanse os tipos de té híbrida e os de floribunda.

A reprodución máis empregada a nivel comercial son os inxertos de xema, pero tamén se pode reproducir por esgallado, semente e inxertos de vareta.

O proceso para facer un inxerto de xema nunha rosa é o seguinte: primeiro obtemos o material para os patróns, este material obtense de plantas que foron tratadas previamente con calor para a eliminación de virus e outras enfermidades. A finais de setembro cortanse os brotes largos das plantas patrón, eliminanse as espiñas e sumerxense nunha solución de hipoclorito sódico durante 15 minutos. Cortanse trozos de aproximadamente 20cm e quitanse as xemas das estacas, retirando todas as xemas inferiores e deixando 3 no extremo superior. Os talos trátanse con hormonas enraizantes e plantanse en surcos separados a 1 metro, onde estarán durante un mes. O inxerto normalmente faise por mediados de xuño, cando xa hai sufiente enraizamento e a dá ben a tona da madeira. Practicase unha incisión en forma de T para facer o inxerto. Pasadas 3-4 semanas cortase 1/3 do patrón por encima do inxerto e rompense as puntas, as cales serán eliminadas 3 semanas despois, cando se extraen os patróns do solo. As plantas límpanse e clasificanse segundo a súa calidade, empaquetanse e almacenanse en frío ata que se transportan ó floricultor entre xaneiro e xuño.

Para a maioría dos cultivares de rosa as temperaturas óptimas de crecemento son de 17ºC a 25ºC.

Grazas o cultivo de rosa en invernadoiros podemos producir flor en calquera época do ano. Estes invernadoiros teñen que cumprir unhas condicións mínimas como: ter grandes dimensións, transmisión de luz adecuada, altura considerable, ventilación nos meses calurosos e calefacción nos fríos.

A recoleción da flor tamén ten os seus matices, pois se a recolectamos no verán débese cortar cando os sépalos do cáliz son reflexos e os pétalos aínda non se desplegaron, mentras que no inverno débense cortar cando están máis abertas. Os talos cortados vanse colocando en bandexas ou caldeiros con solución nutritiva, sácandoos canto antes do invernadoiro para evitar que se marchiten. Logo sumerxense nunha solución nutritiva quente e enfrianse rapidamente.

Antes de formar os ramos colocanse as flores en auga ou nunha solución nutritiva nunha cámara frigorífica (2-4ºC) para evitar a proliferación de bacterias, no caso de utilizar auga debe cambiarse diariamente.

Unha vez que se sacan do almacén, arrancanse as follas e espiñas da parte inferior do talo e clasifícanse segundo a lonxitude destes, esta clasificación pode ser manual ou mecanizada.

Por último, fanse os ramos por docenas e enfúndanse nun film de plástico.

Xa listas e de exposición nas florerías para a súa venta, deben cumprir uns requisitos que son: ter un talo verde e ríxido, unha follaxe verde brillante e boa floración con apertura lenta para que así nos voten máis tempo no noso floreiro.

-ORQUIDEAS: Este tipo de plantas caracterizanse por posuie extrañas formas as orquídeas son plantas monocotiledoneas pertencentes á familia Orchidaceae, , as orquídeas terrestres cuxo sistema radicular é enterrado, medran en abertos bosques, prados, beiras de ríos ou lagos, ou terras ricas en húmus. A maioría das orquídeas concéntranse en bosques tropicais onde a densa vexetación impide o paso da luz, polo que moitas delas volveronse epífitas , localizanse en áreas de terra húmida como as das selvas de América do Sur Australia, Nova Zelanda, etc.

A beleza das súas flores contrasta coa súa simplicidade. As orquídeas son flores hermafroditas, zigomorfas ;posuen unha columna central que soporta as anteras e o pistilo . Os dous pétalos superiores son idénticos, pero o inferior volveuse distinto coas súas propias cores, formas e tamaños que poden ser moi diferentes, dependendo da especie. As flores poden ser simples ou en inflorescencias e son polinizadas por insectos.

-NARCISOS: Os Narcisos son as plantas bulbosas máis cultivadas na primavera xunto cos tulipáns . Os Narcisos teñen multitude de aplicacións en xardinaría. Plantanse en outono e florecen a principios de primavera ,prefieren lugares soleados,o solo necesita un bo drenaxe e con certa riqueza en materia organica ;un exceso de auga produciría a pudrición dos bulbos. Aínda que soporta o frío debese evita os extremos.

-En primeiro lugar debes adquirir variedades apropiadas para o forzado e de calibres maiores, non pequenos.

-Planta nunha maceta con turba e sen enterrar demasiado os bulbos. Coloca a maceta no interior da vivenda, a partir do mes de novembro en España e a unha temperatura duns 10ºC, procurando que a maceta reciba o máximo posíble de luz durante o día.

- Unha vez que as xemas florais se desenvolveron , é dicir, que mostran uns botóns de grande desenvolvemento e moi compactos, deberás colocarlos no lugar mais cálido da vivenda con abundante luz.

-TULIPÁNS: Os Tulipáns (Tulipa) son un xénero de plantas perennes e bulbosas pertencente á familia das Liliáceas. O xénero dos tulipáns, nome común co que se designan a tódalas especies, abrengue aproximadamente 150 especies e innumerables cantidades de híbridos e cultivares conseguidos a través do melloramento xenético que os floricultores foron realizando dende o século XVI.

As flores son actinomorfas e hermafroditas, erguidas ou, máis raramente, péndulas; e áchanse dispostas en número de 1 a 3 na extremidade dos talos floríferos. O perigonio é anchamente acampanado, composto de tépalos libres, subiguais, xeralmente anchos e imbricados, coloreados, frecuentemente cun diminuto mechón de pelos brancos no ápice. O androceo está formado por 6 estames, inclusos, cos fiamentos aplanados e as anteras oblongas. O ovario é súpero, trilocular, pluriovulado. O estilo é columnar ou moi curto, o estigma é trilobado. O froito é unha cápsula loculicida, pluriseminada. As sementes son usualmente planas.